اسباب عملی بهره مندی از لایه های هدایت گری قرآن؛ با نگاهی به آیات سورۀ بقره و خطبه هایی از نهج‌البلاغه

در این جستار، به بررسی اسباب عملی بهره  از لایه  هدایت­گری قرآن؛ با نگاهی به آیات سورۀ بقره و خطبه  از علی(ع) در نهج  پرداخته شده است. ضرورت پرداختن به این موضوع بدان جهت است که با وجود یکسان­بودن آیات قرآن برای همگان، بهره‌مندی‌های هدایتی افراد در یک اندازه نیست و این چرایی، نویسندگان را بر آن داشت تا اسباب آن را جست­وجو کنند. به منظور انجام این پژوهش، عوامل بهره  از لایه  هدایت­گری قرآن از دیدگاه قرآن و نهج  بررسی شده است که در یک تقسیم­بندی کلی، آن­ها به دو عامل معرفتی و عملی تقسیم شده که نویسندگان، پس از یادآوری عوامل معرفتی هدایت­افزایی که در مقالی مستقل بدان پرداخته می‌شود، مصادیق اسباب عملی را در این مقاله، مدنظر قرار داده‌اند.
    روش این پژوهش، توصیفی تحلیلی است که با مراجعه به آیات سورۀ بقره و برخی فرمایشات علی­(ع) در نهج­البلاغه و تفاسیر آن­ها به انجام رسیده است. براساس یافته­های این پژوهش، علاوه بر عوامل معرفتی، همچون شناخت، یقین و ایمان که پرداختن به آن‌ها فرصتی مستقل می‌طلبد، اسباب دیگری؛ همچون عبادت، عمل صالح، وحدت و برخورد صحیح با قرآن در میدان عمل، در این بهره‌مندی کارسازند. در کنار اسباب مذکور، موانعی نیز از بهره­مندی از این سُفرۀ هدایت­گری قرآن، بازمی­دارند که شایسته است در پژوهش دیگری به انجام رسد.