سیاق از قرائن پیوستۀ کلام است که توجه به آن در فهم سخن گوینده، امری اجتنابناپذیر بهشمار میآید و غفلت از آن میتواند به تفسیر ارائۀ نادرست از متن منجر گردد. با درنظرگرفتن این مطلب و اینکه از یکسو در آیۀ هفتم سورۀ آلعمران آیات قرآن به دو بخشِ محکم و متشابه تقسیم گردیده و از سویی پیچیدگی معنایی از ویژگیهای برجستۀ آیات متشابه بهشمار میآید؛ میتوان نتیجه گرفت که توجه به سیاق در فهم آیات متشابه از اهمیت بیشتری برخوردار است. ازاینرو پژوهش پیش رو با روش توصیفی - تحلیلی ضمن بررسی بافت آیات متشابه به ارزیابی برخی نمونههای تشابه در آرای مفسران فریقین پرداخته و نقش سیاق را در واکاوی معنایی این آیات هویدا ساخته است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که چون توجه و تأکید بر سیاق در تحلیل این آیات نقشی تعیینکننده دارد، دیدگاه مفسرانی که تحلیل همسو با سیاق ارائه نمودهاند، پذیرفتنیتر است؛ هرچند برخی از ایشان به سیاق و نقش آن در دریافت مفهومی آیه تصریح نکردهاند.
)